جبهه آموزش در روزهای جنگ؛روایت ایستادگی و امید

یادداشت-در هنگامه جنگ تحمیلی سوم و در شرایطی که کشور عزای عمومی اعلام کرده و فضای آموزشی به سمت تعطیلی و مجازی شدن پیش می‌رفت، اما در دل شهرستان ازنا، روایتی متفاوت از ایستادگی و تعهد شکل گرفت. این بار نه در سنگر نبرد، که در سنگر علم و اندیشه؛ جایی که قلم، سلاحی قدرتمندتر از هر موشک پنداشته می‌شد.

محمد چوگان، معاون آموزشی دبیرستان هیات امنایی شهرستان ازنا، مردی است که باور دارد “جبهه آموزش نباید خالی بماند.”او صبح شنبه نهم اسفندماه، درست پس از حمله صهیونیستی_آمریکایی، سکوت را جایز ندانست. در حالی که تعطیلی یک هفته‌ای مدارس آغاز شده بود، او با خود اندیشید: “چگونه می‌توانیم در این شرایط، چراغ امید را در دل دانش‌آموزان روشن نگه داریم؟”

او قدرت قلم را کمتر از قدرت موشک‌های شلیک‌شده نمی‌دانست و همین باور، او را به سمت اقداماتی نوآورانه سوق داد. در روز سیزدهم اسفندماه، پویشی با عنوان “من قوی هستم” را در مدرسه راه‌اندازی کرد؛ حرکتی خودجوش که هدفش، همدلی و همراهی دانش‌آموزان در دل شرایط جنگی بود. او حتی در اوج بحران، خود به مدرسه می‌رفت تا آثار دانش‌آموزان را بررسی کرده و برای تقدیر از آنان برنامه‌ریزی کند.

استقبال از این پویش، شگفت‌انگیز بود. آقای مومنی، معاون پرورشی استان، نیز در کنار او حاضر شد و از دانش‌آموزان منتخب، در اجتماعات مردمی سطح شهر تجلیل به عمل آمد. این هم‌افزایی، پیامی قدرتمند داشت: “حتی در سخت‌ترین شرایط، آموزش و پرورش ادامه دارد.”

اما عزم آقای چوگان به همین‌جا ختم نشد. او به همراه همسرش، که خود معلم پایه پنجم دبستان امین است، در مسجد محله سلسله، جلسات هفتگی برگزار کردند. در دل این جلسات، نه تنها به مسائل درسی پرداخته می‌شد، بلکه فضایی امن برای گفت‌وگو، همدلی و آرامش روحی دانش‌آموزان فراهم می‌آمد.

یکی از دانش‌آموزان در یکی از این جلسات، با هیجان به آقای چوگان گفت:
«آقا معلم! فکر نمی‌کردم دیگه همدیگه رو ببینیم. ولی وقتی شما و خانمتون اومدین مسجد، انگار همه چی درست شد.»آقای چوگان با لبخندی پدرانه پاسخ داد:«ببین پسرم، ما همیشه کنار شما هستیم. حتی اگه مدرسه تعطیل باشه، علم تعطیل نیست. مهم اینه که یاد بگیریم و قوی بمونیم.»

این تلاش‌ها، جرقه‌ای بود برای اقدامات بزرگ‌تر. با مشورت مدیر مدرسه و سایر همکاران، تصمیم بر آن شد که کلاس‌های فوق برنامه و رفع اشکال برای دانش‌آموزان متوسطه نیز برگزار شود. این طرح، نیازمند پیگیری‌های فراوان بود، اما با تلاش مضاعف، به اجرا درآمد و در خلال برگزاری این کلاس‌ها، مراسم یادبود شهدای میناب و رهبر شهید انقلاب نیز برگزار گردید؛ رویدادی که یادآوری می‌کرد، چرا در این مسیر ایستاده‌ایم.

آنچه موجب شگفتی و انگیزه مضاعف آقای چوگان شد، زمانی بود که گزارش‌ها و عکس‌های این فعالیت‌ها در کانال اطلاع‌رسانی آموزش و پرورش شهرستان منتشر شد. سیل پیام‌ها و تماس‌های همکاران فرهنگی، که آدرس حسینیه مسجدالنبی و هیات امنای مسجد را برای برگزاری برنامه‌های مشابه جویا می‌شدند، نشان داد که خلاقیت و تعهد در میان معلمان ازنا کم نیست؛ تنها نیاز به فضایی مناسب و جرقه‌ای برای آغاز بود.

آقای چوگان با دیدن این استقبال گسترده، دریافت که بیشتر معلمان شهر ایده‌های خوب و حتی بهتر از او دارند، اما شاید مکانی مناسب برای بروز و ظهور این ایده‌ها پیدا نکرده بودند. این خود، بزرگترین دستاورد و نویدبخش آینده‌ای روشن‌تر برای آموزش در شهرستان ازنا بود؛ روایتی از ایستادگی، خلاقیت و همبستگی که در دل سختی‌ها، بار دیگر نشان داد، فرهنگ و آموزش، قوی‌ترین سپر در برابر تهاجم دشمنان است.

«قدرت قلم، در دست کسانی که آن را برای هدایت دل‌ها به کار می‌گیرند، از هر سلاحی کارآمدتر است.»

انتهای پیام/