روایت نور در کوچه‌های باغ دختران خرم آباد؛«چهل منبر» میراث ماندگار دلدادگی

یادداشت-در میان آیین‌های عاشورایی ایران، برخی مراسم تنها یک عزاداری نیستند؛ بلکه بخشی از هویت، تاریخ و حافظه جمعی یک شهر به شمار می‌آیند. «چهل منبر» خرم‌آباد از همین جنس است؛ آیینی که هر سال در تاسوعای حسینی، کوچه‌های محله تاریخی باغ دختران را به مسیر نور، نذر و دلدادگی تبدیل می‌کند.

چهل منبر تنها روشن کردن چند شمع نیست؛ حکایت پیوند نسل‌ها با فرهنگ عاشورا و نمادی از ارادت مردمانی است که قرن‌هاست عشق به امام حسین(ع) را در تار و پود زندگی خود تنیده‌اند. در این آیین، شمع‌گذاران با پای دل از منبری به منبر دیگر می‌روند و در سکوتی آمیخته با اشک و نیایش، چهل شمع را به یاد مظلومیت کربلا روشن می‌کنند. هر شعله، روایت یک حاجت، یک نذر و یک دل سپرده به مکتب عاشوراست.

آنچه چهل منبر خرم‌آباد را متمایز می‌کند، تنها قدمت تاریخی آن نیست؛ بلکه روح همبستگی و مشارکت مردمی است که در دل این مراسم جریان دارد. منبرداران با گشودن درهای خانه‌ها و تکایا، میزبان عاشقان اهل بیت(ع) می‌شوند و محله‌ای قدیمی برای ساعاتی به بزرگ‌ترین حسینیه شهر تبدیل می‌شود.

ثبت این آیین در فهرست میراث معنوی کشور، تنها یک عنوان اداری نیست؛ بلکه اعترافی به ارزش فرهنگی و اجتماعی سنتی است که توانسته در برابر گذر زمان ایستادگی کند. چهل منبر، گنجینه‌ای زنده از فرهنگ لرستان است؛ گنجینه‌ای که نه در موزه‌ها، بلکه در قلب مردم نفس می‌کشد.

امروز که بسیاری از سنت‌های بومی در معرض فراموشی قرار گرفته‌اند، چهل منبر یادآور این حقیقت است که آیین‌های مذهبی، زمانی ماندگار می‌شوند که با زندگی مردم گره بخورند. این مراسم هر سال پیام روشنی را به نسل‌های جدید منتقل می‌کند؛ اینکه عاشورا تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه فرهنگی زنده برای ایثار، وفاداری و مقاومت است.

شاید راز ماندگاری چهل منبر در همین شعله‌های کوچک نهفته باشد؛ شمع‌هایی که هر سال در کوچه‌های باغ دختران روشن می‌شوند، اما نورشان فراتر از یک محله و یک شهر، حافظ هویت عاشورایی مردمان لرستان است.

انتهای پیام/