یادنامه مردی که عدالت را با دل و دست پیمود

یادداشت-در میان دفترهای پر از شماره و پرونده‌های سخت مالیاتی، مردی بود که ردّ پایش نه تنها در اعداد،که در دل‌ها ماندگار شد؛”علی‌محمد سلطانی اسدی” چهره‌ای از جنس صداقت و عدالت، که بیش از چهل سال، آرام و بی‌صدا، در خدمت مردم لرستان بود.

او که روزگاری جوانی ۲۰ ساله بود، با دوچرخه‌ای ساده، دل به جاده‌های خاکی روستاهای دورافتاده سپرد تا واکسن جان‌بخش فلج اطفال و آبله را به دست کودکانی برساند که شاید کسی به یادشان نبود.عشق به خدمت، در رگ‌هایش چون جویباری زلال جاری بود.

پس از آن، در سال‌های پرچالش دهه پنجاه، به دنیای پیچیده مالیات پا گذاشت؛ جایی که با صداقت و تواضع، هر پرونده را نه تنها به چشم اعداد بلکه به چشم انسانی عدالت‌جو نگاه کرد.

در خرم‌آباد، بروجرد و دیگر شهرها، او نه تنها ممیز و بازرس، که سفیری بود برای صداقت و آرامش میان دولت و مردم.

او معتقد بود:«مالیات حق جامعه است، اما اگر با زبان مهربان و رفتاری صمیمانه با مردم سخن بگوییم، خود آنان پیش‌قدم می‌شوند.»

ده‌ها پرونده پیچیده را تنها با گفت‌وگو و تفاهم، بی‌آنکه هیچکس آزرده شود، به سرانجام رساند.

آثار حضور او در ساخت اداره دارایی الیگودرز، توسعه ملک اداره دارایی بروجرد و سامان‌بخشی بازار بروجرد همچنان گواهی بر تعهد و توانایی‌اش است.

چهاردَه سال ممیز کل مالیاتی بروجرد بود و پس از آن نماینده وزارت اقتصاد در کمیسیون‌های مالیاتی استان، تا به سال ۱۳۸۰ که بازنشسته شد.

اما خدمت، بازنشستگی نمی‌شناسد؛پس از آن، به عنوان کارشناس رسمی امور مالیاتی دادگستری، همچنان در خدمت مردم بود تا زمانی که تقدیر جسمش را به آرامش فراخواند و دلش را به زندگی خانوادگی و معنوی سپرد.

ثمره زندگی او پنج دختر فرهیخته‌اند؛ پزشکی، وکیلی، دبیرانی پرتلاش و دکترای مهندسی که از آن سوی آب‌ها، نام لرستان را به جهان می‌برند.
او می‌گوید:«تنها گنج واقعی من، احترام مردم و دعای خیر آنان است.»

در یکی از لحظات ماندگار زندگی‌اش، در جلسه‌ای با حضور مرحوم نور بخش، وزیر وقت اقتصاد، با صدایی ملکوتی قرآن تلاوت کرد.این تلاوت، چنان در دل‌ها نشست که وزیر با لطف و بزرگواری، سفر زیارتی حضرت زینب (س) را برای او و خانواده‌اش مهیا ساخت.

نامش، چنانکه می‌خواست، ماندگار شد؛ نه تنها در دفاتر مالیاتی، که در دل مردم.

محسن بیات

انتهای پیام/