مرثیه‌نامه‌ سیامک موسوی اسدزاده

آه ای زمان!ای که بر پیشانی خاک،خط می‌اندازی و بر جبین مردان،چروک حکمت نقش می‌زنی! یکی را بازگو،از آنان که سایه‌شان کوتاه است و آوازشان بلند؛
از دکتر سیامک موسوی اسدزاده،آن مردِ واژه‌دار، آن زاده‌ی زاگرس که فرهنگ را نه از سر مصلحت، که از روی رسالت می‌نوشت.