آغاز کوچ ۳۲۰۰ خانوار عشایری خرم‌آباد به مناطق قشلاقی

به گزارش همای سعادت، جامعه عشایری لرستان یکی از پایه‌های مهم تولید و تأمین نیازهای غذایی استان به شمار می‌رود؛ جامعه‌ای که با آغاز فصل پاییز، کوچ فصلی خود را به سمت مناطق قشلاقی آغاز کرده است.

مسئول امور عشایری لرستان با اشاره به آغاز کوچ پاییزی عشایر گفت: عشایر شهرستان خرم‌آباد حدود ۳۲۰۰ خانوار را شامل می‌شوند که در مجموع حدود ۴۰۰ هزار رأس دام دارند و در فصل پاییز به سمت مناطق قشلاقی در استان‌های خوزستان و ایلام و جنوب لرستان حرکت می‌کنند.

به گفته وی، خدمات‌رسانی به عشایر در مسیر کوچ با هدف کاهش دغدغه‌ها و فراهم کردن شرایط مناسب برای یک جابه‌جایی ایمن ادامه دارد.

آبرسانی سیار، توزیع علوفه، کالاهای اساسی، نفت، گاز و سوخت و همچنین همراهی در مسیر کوچ از جمله اقداماتی است که برای پشتیبانی از عشایر در دستور کار دستگاه‌های متولی قرار گرفته است.

۱۲ تانکر برای آبرسانی به عشایر

وی افزود:تأمین آب، یکی از مهم‌ترین نیازهای عشایر در مسیر کوچ است؛ موضوعی که امور عشایر لرستان برای آن برنامه‌ریزی کرده است.

مدیرکل امور عشایر استان از فعالیت ۱۲ دستگاه تانکر ۱۲ هزار لیتری برای آبرسانی سیار به جامعه عشایری خبر داد و تأکید کرد این خدمات در مسیرهای مورد نیاز ادامه دارد.

در کنار آبرسانی، مرمت و بهسازی راه‌های عشایری نیز دنبال شده و تاکنون حدود ۴۰۰ کیلومتر از مسیرهای عشایری استان تعمیر و مرمت شده است.

تأمین سوخت، آرد و سایر نیازهای ضروری نیز از دیگر برنامه‌های خدمات‌رسانی به عشایر عنوان شده است.

مسئولان تأکید دارند که حمایت از عشایر و استمرار چرخه تولید آنان نیازمند همکاری مجموعه‌ای از دستگاه‌های اجرایی است.

بر همین اساس، دستگاه‌هایی مانند علوم پزشکی، راهداری، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی و سایر مجموعه‌های مرتبط باید متناسب با وظایف خود در کنار امور عشایر قرار گیرند.

شرایط خاص زندگی عشایری، کوچ فصلی و فاصله این جامعه از مراکز شهری موجب شده تأمین راه، آب، سوخت و خدمات درمانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد؛ زیرساخت‌هایی که در نهایت به استمرار تولید و حفظ معیشت عشایر کمک می‌کند.

صدای روستا؛ از گلایه آب تا مطالبه راه ایمن

در کنار موضوع کوچ عشایر، بخشی از مطالبات مردم روستاهای لرستان نیز به مشکلات زیرساختی اختصاص داشت.

قطعی آب آشامیدنی، وضعیت نامناسب برخی راه‌های روستایی، آسفالت معابر، وجود پیچ‌های خطرناک و ضعف برخی زیرساخت‌های ارتباطی و خدماتی از جمله مسائلی بود که روستاییان مطرح کردند.

برخی روستاییان با اشاره به قطعی‌های طولانی‌مدت آب، خواستار اجرای راهکارهای پایدار برای تأمین آب آشامیدنی شدند و تأکید کردند آبرسانی مقطعی نمی‌تواند پاسخگوی نیاز دائمی مردم باشد.

ظرفیت‌های روستاهای لرستان نیز تنها به کشاورزی و دامداری محدود نمی‌شود؛ صنایع دستی، بافته‌های سنتی، عسل، گیاهان دارویی، محصولات باغی و دامی، گردشگری روستایی و بوم‌گردی بخش دیگری از سرمایه‌هایی هستند که می‌توانند سهم بیشتری در اقتصاد استان داشته باشند.

در این میان، توجه همزمان به زیرساخت و تولید، حلقه‌ای است که می‌تواند ظرفیت‌های روستا و عشایر را از یک توان بالقوه به موتور محرک اقتصاد محلی تبدیل کند؛ ظرفیتی که امروز بخش مهمی از آن در مسیر کوچ عشایر و فعالیت روزمره روستاییان در حال جریان است.

رضوان پاک منش

انتهای پیام/