عدم بکارگیری شایستگان؛خسران تعلیم و تربیت

یادداشت– اسداله عباس زاده- سالیان متمادی است که اندیشمندان، فرهیختگان و صاحب‌نظران در حوزه تعلیم و تربیت و خصوصاً آموزش و پرورش استان از جایگاه نامناسب آموزشی این دستگاه در بین استان های کشور ناخرسند و منتقد می‌باشند. این نارضایتی در بین اولیای دانش آموزان نیز در فصل نتیجه‌گیری امتحانات، کنکور و همچنین فصل ثبت نام دانش آموزان پررنگ‌تر دیده می‌شود.

حال که مدیر ارشد استان از جایگاه مسئولیتش هم به عنوان استاندار و هم به عنوان رئیس شورای آموزش و پرورش استان با اشراف کامل به عملکرد دستگاه تعلیم و تربیت و به دفاع از فرزندان و آینده‌سازان این استان مطالبه و خواسته عموم مردم خصوصاً صاحب نظران حوزه تعلیم و تربیت را بیان نموده و یکی از عمده‌ترین دلایل افت کمی و کیفی مسائل آموزشی و پرورشی را عدم توجه به شایستگان این عرصه یادآوری نموده‌اند. برخی که عمدتاً خارج از دستگاه تعلیم و تربیت و یا بیگانه با مسائل آموزش و پرورش می‌باشند و از دانش کافی در این زمینه بی‌بهره‌اند سخنان مستدل و کارشناسانه استاندار را که مورد توجه و اقبال عمومی و خصوصاً فرهیختگان قرارگرفته را برنتابیده و همچون قبل از انتخاب وی به عنوان استاندار (یکسال‌گذشته) پرچم و عَلَم عناد و مخالفت را بر دوش گرفته، غافل از اینکه مدیرکل آموزش و پرورش خود بر تحلیل و بیانات مستدل استاندار صحه گذاشته است، آنان درصدد فرافکنی و وارونه جلوه دادن مسیر و جهت دستگاه تعلیم و تربیت می‌باشند.

چه کسی می‌تواند منکر ضرر و زیان دخالت‌های بی‌مورد در دستگاه تعلیم و تربیت باشد.به عنوان یک فرهنگی باسابقه با احترام به جناح‌های سیاسی و قومیت‌های استان که در جایگاه خودشان قابل احترام و نقششان ستودنی است بایستی عرض کنم نگاه صرف جناحی و همچنین نگاه صرف قومیتی در واگذاری مسئولیت‌ها و مدیریت‌ها در آموزش و پرورش نه تنها سازنده نیست بلکه موجب خسران جبران ناپذیر در مسیر ادامه حرکت این دستگاه پهن پیکر می‌شود.

همانطوری که استاندار فهیم و مدبر استان بیان داشته‌اند آموزش و پرورش بایستی توسط فرهنگیان شایسته، بادانش، فرهیخته و متخصص در امر کیفیت بخشی به این دستگاه اداره شود و مدیران مدارس از بهترین‌های همکاران فرهنگی که مورد قبول سایر معلمان باشند،انتخاب و انتصاب شوند وگرنه نتیجه انتصاب نامناسب،افت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان و رتبه های نامناسب در بین استان های‌ کشور است.

اینجانب که خود را شاگرد اندیشمندان فرهنگی می‌دانم در مقطعی چهارساله از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ در مدیریت آپ ناحیه یک خرم‌آباد با بهره‌گیری از تیمی مجرب، باتجربه، کارآمد و خوشنام و بدون توجه به نگاه‌های جناحی و قومیتی و صرفاً بر اساس شایسته سالاری با ارائه مدلهای آموزشی کارآمد و موثر توانستیم میانگین معدل نهایی دانش آموزان را به طور متوسط هر سال یک نمره و در مجموع ۴ نمره را با همراهی، هماهنگی و تلاش همکاران ساعی این ناحیه ارتقاء و از میانگین معدل ۹ در سال ۱۳۹۳، در پایان دوره تحصیلی چهارساله به میانگین نمره ۱۳رسانده و در رشته‌های علوم تجربی و ریاضی معدل بیش از نمره ۱۴ را شاهد بوده‌ایم.

قابل توجه منتقدین بیانات استاندار که اظهار داشتند هدف‌گذاری آموزش و پرورش در افق برنامه بایستی ارتقاء معدل به نمره ۱۵ باشد، بیانی کاملاً کارشناسانه و مستدل می باشد؛ چرا که این تجربه قبلا به اثبات رسیده و فرزندان همین استان و شهرستان خرم آباد (ناحیه۱) این شایستگی را از خود نشان داده‌اند و علاوه بر ارتقاء معدل، کسب مقام های کشوری توسط دانش آموزان و فرهنگیان و کسب رتبه های تک رقمی و دو رقمی کنکور نیز در همان مقطع گواهی بر توانمندی دانش آموزان و فرهنگیان این استان می‌باشد.

پر واضح است رسیدن به اهداف تعیین شده برای توسعه استان با برنامه ریزی و تدارک ملزومات و مقدمات و زیر ساخت‌ها میسر می‌شود که یکی از مهم ترین آنها توجه و استفاده مطلوب از سرمایه‌های انسانی کارآمد موجود در آموزش و پرورش است که متاسفانه یا به فراموشی سپرده شده‌اند یا حواشی و دخالت‌های نامناسب اجازه استفاده از شایستگان را نمی‌دهد.

به هر حال آنچه را استاندار ساعی و با تجربه استان بیان کرد، دغدغه دستگاه تعلیم و تربیت و ایده‌آل عموم هم استانی‌های عزیز و خصوصاً فرهنگیان شریف و ارزشمند بوده و تأکید و توصیه وی بر میدان دادن به شایستگان به جای انتصاب‌ های غیر کارشناسی، خواست و مطالبه جدی همه اندیشمندان این عرصه می باشد.

رسیدن به هدف بزرگ توسعه آموزش و پرورش علاوه بر توجه جدی به نیروی انسانی کارآمد و توانمند و برنامه‌ریز، مستلزم مجموعه ای از عوامل مؤثر در این خصوص از جمله موارد زیر است که مورد تأکید استاندار می‌باشند؛

۱- تعیین چشم انداز با نگاه برنامه محوری.
۲- استفاده از همراهی و مشارکت خانواده‌ها.
۳- انتصاب مدیران مدارس از افراد کاردان، خوش نام و مورد اعتماد معلمان.
۴- شناسایی و قدرشناسی از مدیران و معلمان و دانش آموزان ساعی و موفق.
۵- رتبه بندی مدیران و مدارس از بُعد کمی و کیفی.
۶- ایجاد جذابیت در محیط های آموزشی و پرورشی.
۷-تجزیه و تحلیل نتایج امتحانات نهایی با حضور شورای مدارس (مدیر، معاون، نماینده انجمن اولیا، نماینده دبیران).
۸- استفاده از ظرفیت گروه‌های آموزشی.
۹- همایش های فصلی مدیران برای ارتقای کیفیت.
۱۰- کیفیت بخشی هنرستانها برای ایجاد انگیزه در هنرآموزان.
۱۱-برگزاری جشنواره های موفقیت به منظور تجلیل از بهترین ها.

مدیریت اسبق آموزش و پرورش ناحیه ۱ خرم آباد-کارشناس ارشد مدیریت آموزشی

انتهای پیام/