در عصر انفجار اطلاعات، بحرانها دیگر تنها در میدان حادثه شکل نمیگیرند؛ آنها همزمان در فضای رسانهای نیز جریان دارند. هر زلزله، سیل، آتشسوزی، همهگیری بیماری، حمله سایبری یا تنش سیاسی، علاوه بر پیامدهای میدانی، با موجی از اخبار، تحلیلها، تصاویر و روایتها همراه میشود که گاه تأثیر آنها بر افکار عمومی کمتر از خود بحران نیست. به همین دلیل، در ادبیات نوین ارتباطات، رسانه دیگر تنها ناظر بحران نیست؛ بلکه یکی از بازیگران اصلی مدیریت بحران به شمار میرود.