از رند حافظ تا آزاد‌مرد لُری؛پژواک وجدان ایران فرهنگی در لرستان

به گزارش همای سعادت،سعید پورعلی در آیین بزرگداشت حافظ شیرانی در سخنانی با درود به مردم لرستان و ارج‌گذاری به جایگاه حافظ اظهار کرد:حافظ نه تنها شاعر شیراز، بلکه آیینه وجدان تاریخی ایران فرهنگی است.قرن‌ها از روزگار او گذشته، اما خورشید اندیشه‌اش همچنان از فراز زاگرس تا خلیج فارس می‌درخشد.

وی افزود:در هر دل لُری، پژواکی از آن رَند آزاداندیش شنیده می‌شود که در برابر ریا، محبت را و در برابر قدرت، حقیقت را برمی‌کشد. حافظ و لرها هر دو حافظان یک سپهرند: سپهر صداقت، شجاعت و آزادگی. یکی در سطرهای دیوان، دیگری در رفتار و زیست قوم.

معاون سیاسی استاندار لرستان با اشاره به شرایط اجتماعی قرن هشتم هجری گفت: حافظ در زمانه‌ای زیست که ریا و جمود فکری حقیقت را به حاشیه رانده بود. او برخاست تا عقل را از بند تعصب و ایمان را از اسارت تزویر آزاد کند.

پورعلی با استناد به بیت معروف حافظ: مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس توبه‌فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند،افزود:این پرسش ساده در واقع بیانیه‌ای فرهنگی علیه زهدنمایی و قدرت‌گرایی دینی است. حافظ با زبان رندی، فریاد وجدان بیدار جامعه ایرانی است؛ وجدان آزاده‌ای که عشق را به جای قدرت می‌نشاند.

وی با اشاره به نقش تاریخی قوم لر گفت: در همان دوران که حافظ در شیراز می‌زیست، لرستان مظهر شرف و استقلال بود. مردم لر در دل کوه، با نان صداقت و آب غیرت زندگی می‌کردند؛ مرزبانان آزادی بودند که از کرامت انسان دفاع می‌کردند.

فزود:در فرهنگ لُری، آزادگی یعنی راست باش، دشمنت را ببخش و دروغ را تحقیرکن؛ و این همان پیامی است که حافظ در زبان شعر فریاد می‌زند. “رند” حافظی و “آزاد‌مرد” لُری، در دو عرصه متفاوت، حامل یک روح‌اند: آزادگی در برابر زور و تزویر.

پورعلی با اشاره به منابع تاریخی مانند حبیب‌السیر گفت: از شیراز تا لرستان، در دوران آل‌مظفر، شبکه‌ای از پیوند فرهنگی برقرار بود. در هر دو دیار، ارزش‌های پایداری، راستی و خلوص جلوه‌گر بود.

این استاد دانشگاه با نگاهی تطبیقی میان عرفان حافظ و زیست لُری افزود: در هر دو، محور اندیشه بر یک اصل استوار است: پاکی از درون، نه از فرمان. او با اشاره به بیت معروف حافظ ؛دلا بسوز که سوز تو کارها بکند گفت: در فرهنگ لر نیز گفته می‌شود: مرد آزاده آن است که با خدا پیمان نشکند، حتی اگر جانش را بدهد. حافظ میدان کلمه است و لرستان میدان کردار؛ هر دو سپاهیان یک حقیقت‌اند: صداقت، مقاومت و عشق.

پورعلی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: در گستره ایران فرهنگی، از فارس تا لرستان، از خراسان تا آذربایجان، روحی مشترک جریان دارد؛ روحی که نه نژادی است و نه طبقاتی، بلکه ریشه در ایمان به شرف و حقیقت دارد.

وی تصریح کرد: حافظ شاعر وحدت اقوام ایرانی است. در لرستان، این وحدت در سبک زندگی متجلی است: در مهمان‌نوازی، صداقت گفتار، غیرت و احترام به بزرگ‌تر. در واقع لرستان، دیوان عمل حافظ است. اگر حافظ از “می عشق” سخن می‌گوید، مردم لر آن را در کردار خود می‌نوشند.

معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری لرستان با نگاهی به وضعیت کنونی جامعه گفت: در روزگاری که فریب و تحریف، معیارها را می‌آلاید و حقیقت در غوغای تبلیغ گم می‌شود، بازگشت به حافظ یعنی بازگشت به وجدان ملی ایران.

وی افزود: قوم لر در این بازگشت جایگاه ویژه‌ای دارد؛ زیرا هنوز در میان مردم آن، صداقت، غیرت، صبر و آزادگی زنده است. حافظ به ما آموخت که آزادی اندیشه از درون آغاز می‌شود، و قوم لر به ما آموخت که آزادی کرامت دارد، نه خشونت.

پورعلی تاکید کرد:در جهانی که از ریا خسته است، باید از حافظ “صداقت زیستن” و از لرستان “شجاعت گفتن” را آموخت تا ایران دوباره بتواند بر محور عشق و خرد استوار شود، نه بر پایه تضاد و تفرقه.

وی با بیان اینکه «سعدی معمار اخلاق مدنی و حافظ وجدان آزاد ایرانی است»، افزود:لرستان وجدان بیدار آن حقیقت تاریخی است. لر، حافظ بی‌نام وطن است و حافظ، لرِ شاعرِ ایران فرهنگی. این دو، در کنار هم، ستون‌های هویت و شرف ایرانی‌اند.

پورعلی سخنان خود را با بیت معروف حافظ پایان داد: چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست سخن‌شناس نه‌ای، جان من، خطا اینجاست و گفت:اگر بخواهیم حقیقت ایران را بفهمیم، باید از ظاهر بگذریم و دل را معیار قرار دهیم؛ زیرا دل لرستان همان‌جاست که ایران هنوز صادق است و حافظ، شاعر همان دل است.

بنا بر این گزارش،این مراسم به همت بنیاد ایران شناسی لرستان وهمکاری اداره کل کتابخانه های عمومی لرستان، انجمن خرم آباد رویش دوباره (‌خرد)، مرکز لرستان شناسی دانشگاه لرستان و معاونت فرهنگی دانشجویی دانشگاه آزاد در خرم آباد برگزار شد.

انتهای پیام/