روایت یک نگاه فرهنگی از دل روستا

همای سعادت-دیوارهای آموزشگاه شبانه‌روزی عشایری آیت‌الله دستغیب. دیگر فقط دیوار نبودند؛به رسانه‌ای فرهنگی تبدیل شدند.رسانه‌ای که قصه می‌گوید، کتاب معرفی می‌کند و ذهن نوجوانان را آرام‌آرام به سمت خواندن و خیال‌پردازی می‌برد.

اینجا،کتاب‌ها به دل دیوارها رفتند؛نام‌ها تصویر شدندو ادبیات، وارد زندگی روزمره مدرسه شد.این اتفاق، فقط یک نقاشی ساده نبود؛یک نگاه فرهنگی پشت آن ایستاده بود.نگاهی که باور داشت مدرسه می‌تواند فراتر از آموزش رسمی،محل شکل‌گیری هویت و علاقه به دانایی باشد.

نقاشی‌هایی الهام‌گرفته از کتاب‌ها و نویسندگان ایرانی،با زبانی ساده و خلاقانه،کاری کردند که دانش‌آموز هر روزدر مسیر خوابگاه تا کلاس، با یک سؤال تازه روبه‌رو شود:«این کتاب چیست؟این نویسنده کیست؟»

این نگاه، از جایی آغاز شد که مهدی خان‌محمدی، مدیر مدرسه عشایری شبانه‌روزی آیت‌الله دستغیب، مدرسه را فقط در چارچوب کلاس و کتاب درسی تعریف نکرد. او از همان ابتدا به این فکر بود که دانش‌آموزان، بخش مهمی از زندگی خود را در این فضا می‌گذرانند و این فضا باید معنا، آرامش و الهام داشته باشد.

با همین دغدغه، ایده جان گرفت؛ ایده‌ای برای زنده کردن دیوارهای مدرسه و تبدیل آن‌ها به بخشی از فرآیند تربیت. در این مسیر، هر فضا با هدف و معنا طراحی شد. دیوار اصلی سلف با الهام از کتاب‌هایی شکل گرفت که نام آن‌ها از خوراکی‌ها گرفته شده است؛ کتاب‌هایی که گویی هرکدام درون یک بشقاب قرار دارند و بی‌آنکه شعاری داده شود، این مفهوم را یادآوری می‌کنند که کتاب، غذای روح است. انتخاب سلف به‌عنوان محل این روایت، آگاهانه بود؛ جایی که دانش‌آموز هر روز در آن حضور دارد و ناخواسته با کتاب و اندیشه روبه‌رو می‌شود.

در ادامه، راهروهای مدرسه به مسیر معرفی فرهنگ و ادبیات تبدیل شدند. تصویر چهره‌های ماندگار ادبیات و مشاهیر ایرانی بر دیوارها جان گرفت؛ نویسندگانی که آثارشان با دنیای نوجوانان پیوند خورده است. در کنار آن، بخشی از دیوارها به معرفی مشاهیر لرستان اختصاص یافت تا پیوند دانش‌آموزان با هویت بومی و فرهنگی منطقه حفظ و تقویت شود.

به این ترتیب، دیوارهای مدرسه از حالت تزئینی خارج شدند و به نگار خانه‌ای فرهنگی بدل گشتند؛ نگارخانه‌ای که هر تصویر آن، بی‌سروصدا ذهن را درگیر می‌کند و دانایی را وارد زندگی روزمره مدرسه می‌سازد. این رویکرد، نه آموزش مستقیم و تحمیلی است و نه زیباسازی سطحی؛ بلکه تلاشی آگاهانه برای جاری شدن فرهنگ در متن آموزش.

امروز مدرسه عشایری شبانه‌روزی آیت‌الله دستغیب سراب هومیان، نمونه‌ای روشن از این واقعیت است که اگر مدیریت مدرسه با فکر، دغدغه و نگاه فرهنگی همراه باشد،حتی در دل روستا نیز می‌توان حرکت‌هایی ماندگار شکل داد؛حرکت‌هایی که از دیوار آغاز می‌شوند، اما به ذهن و دل دانش‌آموزان راه پیدا می‌کنند و آرام‌آرام به یک جنبش فرهنگی بدل می‌شوند.

این اقدام فرهنگی ارزشمند با همت گروه «نقاشان دیواری روستا» و سرپرستی آقای خوشجام و تلاش بی‌وقفه اعضای آن گروه به انجام شد.

انتهای پیام/