قصه‌ جوان نخبه لرستانی و ایده‌های بزرگ/ ضرورت حمایت مسئولین

به گزارش همای سعادت،وی یک چهره‌ی فرهنگی است و عضو هیچ حزب و گروه و تشکل سیاسی نیست او برای پیشبرد اهداف فرهنگی از همه انتظار کمک دارد.مصطفی نژاد صاحب ایده‌هایی چون ایجاد ۱۰۰۰ دامداری ۱۰۰۰ رأسی در ۱۰۰۰ روستای زاگرس،ایده ساخت بزرگ‌ترین مجسمه صخره‌ای جهان در لرستان،ایده‌ی انتخاب لرستان به‌عنوان پایتخت پل‌های تاریخی در ایران و جهان،ایده‌ی ایجاد و ساخت مینیاتوری پل‌های تاریخی در کنار پل شاپوری خرم‌آباد، ایده ساخت سرود واحد کشورهای اسلامی و…است. قصه‌ی جوان ایده پرداز لرستانی و ایده‌های بزرگش،تنها یک قصه‌ی ساده نیست،یکی از قصه‌های پرآب چشمه توسعه‌نیافتگی این سرزمین است. قصه‌ی برخی از کارشناسان دولت است که به‌جای این‌که تسهیلگر امور مردم باشند و راه سرمایه‌گذاران را هموار و زمینه‌های اجرای ایده‌ها را فراهم کنند متأسفانه خود چوب محکم لای چرخ توسعه می‌شوند.

علی مصطفی نژاد کیست؟چرا وی به دنبال میزبانی لرستان در جشنواره صلح هزاره در سرتاسر جهان است.گفتگو با این ایده پرداز لرستانی و پاسخ تمام این چرایی ها…وی اینگونه با ما به سخن نشست….

دهه هشتاد برای ما برابر بود با پایان هزاره ی دوم و آغازه ی هزاره سوم میلادی !قبل از آغازه هزاره سوم،بشر تجربه تلخ دو جنگ جهانی را با خود همراه داشت.حاصل دو جنگ جهانی،کشته شدن حدود یکصد میلیون انسان بی گناه بود که تنها به خاطر زیاده خواهی حاکمان سرزمین ها رقم خورد !هزاره دوم با همه ابعادش آخرین نفس ها را می کشید.باید می رفت و یک هزاره دیگر متولد گردد.هزاره ای بر مبنای خرد، اندیشه،فهم،حرمت انسانی، اخلاق و صلح جهانی.اندیشمندان،متفکران،صلح طلبان و قلم به دستان، امیدوار به هزاره ای به دور از خشونت،جنگ و بی عدالتی در سراسر جهان فعالیت هایی در راستای صلح شکل گرفت.جمهوری اسلامی ایران پیشنهاد گفتگو برای آغازه هزاره میلادی را طرح داد بدون حتی یک رای مخالف مورد پذیرش همه روسای جمهور جهان قرار گرفت و نخستین سال هزاره سوم میلادی بنام ایران اسلامی در حافظه تاریخ بشر تا ابد جاودانه ماند.بشر به ستوه آمده از جنگ و خونریزی در آغازه این هزاره،از فرهیختگان و قلم به دستان و صاحبان دانش انتظار دیگری داشت.همه ی چشم ها رو به سوی صلح خواهان جهان داشت‌در همه جهان،صلح خواهان به ارائه طرح و برنامه پرداختند،در کشور خودمان نیز طرح ها و برنامه هایی ارائه شد.

اینجانب به عنوان فرزند لرستان برای آغازه این هزاره طرح و برنامه داشتم.طرح؛صلح هزاره،سطح طرح؛همه جهان و مقرانجام طرح استان لرستان بود.قبل از آغازه هزاره سوم میلادی طرحی را بر مبنای صلح هزاره تهیه و برای همه ی روسای جمهور کشور های جهان ارسال کردم،پس از ارسال پیگیری های فراوانی از طریق سفارت خانه ها انجام دادم تا مکاتبه و طرح من به دست روسای جمهور برسد.خوشبختانه چنین شد و پس از آن و وقتی صدای طرح در خیلی جاها پیچید و دریافتند که لرستان بنا دارد میزبان صلح هزاره باشد،ریاست جمهوری وقت را ملاقات نمودیم،از ایشان که از چهره های فرهنگی جهان بود درخواست کردیم که باید طرح و برنامه ما به دست دبیر کل سازمان ملل برسد.رئیس جمهور با خوش خلقی قبول کرد،خرسند هم شد و دستور پیگیری فرمودند.اما خیلی ها،این کار را جز برنامه های دبیر کل نمی دانستند،برای آن برنامه ریزی نکرده بودند.ولی طرح از وزن بالایی برخوردار بود،باید حتما دبیرکل آنرا ببیند،ما هم در هر بزنگاهی تنها بر وزن طرح تاکید می کردیم که این یک طرح برای کل بشریت در یک هزار سال زندگی است.روز موعود فرارسید،همه چیز به درستی پیش رفت،طرح به دست دبیر کل سازمان ملل رسید و مورد استقبال او قرار گرفت.شاید طرح لرستان،کامل ترین طرح در راستای صلح هزاره بود. پس از رویت طرح توسط دبیر کل سازمان ملل،قاطعانه درخواست کردیم که چون این طرح از لرستان برای سازمان ملل ارائه شده،لرستان بایست میزبان صلح هزاره شود.پیشنهاد سخت و غیر قابل تصوری بود برای دفاتر، دستگاه ها و نهادهای بین المللی !اما با ارائه اسناد صلح خواهی زاگرس در طول تاریخ و دیگر ادله،خوشبختانه آنان را قانع کردیم که لرستان می تواند میزبان طرح صلح هزاره باشد.به این بسنده نکردیم و پیگیری کردم تا مکتوب به استاندار وقت لرستان این تصمیم اعلام شود.به شدت مخالفت می شد و اساسا می گفتند،امکان مکاتبه مراکز بین المللی با استانداران مقدور نیست و نمی توان مستقیم به این مکاتبات پرداخت!ولی آنان نمی دانستند،اراده لرستان بیش از تصور آنان است!

یادم هست در یک نشست تخصصی به همه تصمیم سازان گفتم “لرستان می خواهد کل هزاره سوم میلادی را از جنگ و خونریزی و کشت و کشتار نجات دهد و بعد شما همین سرزمین را از یک برگ نامه در راستای همین کار محروم می کنید”!گفتم:من برای کودکان یتیم،زنان بی پناه و بی سرپرست و مردان قامت خمیده از جنگ نگران،‌ناراحت و اندوهگین هستم و شب و روز ندارم تا کاری کنم،قدمی بردارم و تا صلح را نهادینه نکنم بنا ندارم دست بردارم تا شاید به وظیفه ی خویش به عنوان یک انسان،عمل کرده باشم و جای تاسف دارد که شما نمایندگان صلح،حاضر به یک اندک امتیاز برای سرزمینی که مرا چنین پرورش داده نیستید!پس از آن بود که سکوت در جلسه حاکم و مکاتبه با استاندار وقت لرستان برای یک میزبانی در سطح ملل شکل گرفت.سوابق کارها و تلاش های اینجانب به عنوان فرزند لرستان برای صلح جهانی و موضوعات مربوط به آن فراوان است و حقیقتا حتی شنیدن آنها طاقت می خواهد.چهارده هزار ساعت قلم و پیگیری تنها برای تحقق یک طرح بین المللی برای بالا نگاه داشتن نام زاگرس یک نمونه از کارها و پیگیری های ما به شمار می رود.

انتهای پیام /