انتشار سه غزل آیینی از محمدتقی عزیزیان در مدح امام رضا(ع)

به گزارش همای سعادت،سه غزل تازه از محمدتقی عزیزیان، شاعر آیینی لرستانی در وصف و ارادت به ساحت امام مهربانی‌ها، حضرت علی‌بن‌موسی‌ الرضا(ع)، منتشر شد؛ اشعاری سرشار از تصویرسازی‌های معنوی، ارجاعات تاریخی و مضامین عاشقانه که حال‌وهوای حرم رضوی را در قاب واژه‌ها به تصویر می‌کشد.

تقویم رد شد از تب و تاب هزاره ها
از حرف های لفظ قلم، از اداره ها

از نیزه های ضربدری… نه! خبر نبود
حتی خلاف شیوه ی دارالاماره ها

دعبل نشست گوشه ی صحن جنوبی ات
دستی کشید روی سر استعاره ها

بی شک تو شاهکار خداوند بوده ای
نذر ضریح توست تمام ستاره ها

مردان غلام حلقه به گوش تو مانده اند
زن ها بریده اند دل از گوشواره ها

ساعت سکوت کرد وَ آونگش ایستاد
تا بشنود صدای تو را در نقاره ها

کودک شفا گرفت وَ دختر عروس شد
خورشید قد کشید ز پشت مناره ها

کوچه را از بادهایش می تکانی
برگ ها را روی شاخه می نشانی
می کنی دل های مردم را هوایی
مشتری های زمین را می پرانی
می نشینی تا ابد بر قاب تاریخ
مثل لبخند شهیدی در جوانی
می کند نامت دهان غنچه را باز
می شود گل، جامه اش را می درانی
ای مسیر عابر افتاده از پا
ای چراغ کوچه های آسمانی
ساده می گویم سوادم آنچنان نیست
دوستت دارم امام مهربانی

تاریخ نقل کرده بنابر روایتی
چشم غزال های جهان را ضمانتی

بابُ المراد هستی و دروازه ی بهشت
یعنی که چند ثانیه قبل از شهادتی

وقتی سکوت می کنی آغاز شورشی ست
انگار مکث های میان تلاوتی

حالم شده ست پیرزن گوشه ی حرم
انگشتری فروخته دنبال حاجتی

وا کرده سفره های دلش را برای تو
جویای حالتان شده: خوبی؟ سلامتی؟

دستم به ارتفاع هتل ها نمی رسد
مولا منم مسافر تنهای پا پتی

حالا بگو به شاعر یک لا قبای خود
امسال هم به خواندن این شعر دعوتی

انتهای پیام/