روایتی از جنگجویان خاموش در قلب زاگرس
روزبه بختیاری اولین «خانه نینجوتسو» را در شهرستان بروجرد تاسیس کرد تا چراغ این هنر کهن را در دیار خود روشن نگه دارد.
به گزارش همای سعادت،در کوچه پس کوچه های بروجرد،شهری در دامنه کوه های استوار زاگرس،جنبشی نو در حال شکل گیری است،جایی که زنان و دختران لباس سیاه رزم بر تن کرده و با هنر باستانی نینجوتسو، تعریفی نوین از قدرت، استقامت و اراده زنانه ارائه میدهند.
در هیاهوی زندگی روزمره جایی که هرکس به دنبال صدایی برای شنیده شدن است گروهی سکوت را برگزیدهاند اما نه سکوتی از سر ضعف بلکه سکوتی سرشار از تمرکز، قدرت و انضباط درونی.
در شهر بروجرد در دل استان لرستان این سکوت معنادار در کالبد زنانی دمیده شده که هنر رزمی «نینجوتسو» را نه فقط به عنوان یک ورزش بلکه به مانند یک مسیر زندگی انتخاب کرده اند و سایه هایی هستند که دیگر در تاریکی پنهان نمی مانند بلکه با هر حرکت، هر ضربه و هر فریاد کیای، حضور قدرتمند خود را به اثبات می رسانند.
اینجا، در باشگاهی که «خانه نینجا» نام گرفته دیگر خبری از کلیشه های رایج نیست و زنان و دخترانی از سنین مختلف از کودکی ۷ ساله تا بانویی ۵۰ ساله در کنار هم تمرین می کنند و لباس های سیاه و یک دستشان نمادی از برابری و فروتنی است و چهره های مصممشان حکایت از نبردی درونی دارد که پیش از هر مبارزه ای در میدان در ذهن و روحشان به پیروزی رسیده اند و در حال یادگیری هنری هستند که قدمتی هزارساله دارد، هنری که فراتر از دفاع شخصی به آن ها می آموزد چگونه بر ترس های خود غلبه کنند و ذهنشان را متمرکز سازند و جسم و روح را به هماهنگی برسانند.
رونق نینجوتسوی بانوان در بروجرد پدیده ای فراتر از یک تب ورزشی زودگذر و یک جنبش اجتماعی کوچک اما تاثیرگذار است که در آن زنان به دنبال بازتعریف مرزهای توانایی خود هستند.
در فرهنگی که شاید هنوز ورزش های رزمی سنگین برای بانوان امری نامتعارف تلقی می شود این جنگجویان خاموش با اراده ای پولادین این تصور را به چالش کشیده اند و نشان میدهند که لطافت زنانه نه تنها با قدرت رزمی در تضاد نیست بلکه می تواند مکملی برای آن باشد و انضباطی عمیق تر به آن ببخشد.
در فضای دوجو (باشگاه تمرین) انرژی عجیبی موج می زند و صدای برخورد سلاح های چوبی، نفس های عمیق و فریادهای کنترل شده، سمفونی منحصر به فردی از قدرت و تمرکز ساخته است.
نینجوتسو برای این بانوان تنها مجموعه ای از تکنیک های مبارزه با دست خالی یا سلاح های سنتی مانند «بوکن» (شمشیر چوبی) و «نانچیکو» نیست بلکه فلسفه ای برای زیستن است و می آموزند که همچون یک نینجای واقعی از هرآنچه در اطرافشان است به عنوان یک ابزار بهره ببرند و موانع را نه به چشم یک دیوار که به عنوان پله ای برای صعود ببینند و مهم تر از همه بیاموزند که بزرگ ترین حریف، خودِ درونی انسان است.
زنان قدرتمند این رشته زنانی هستند که در سکوت تمرین می کنند اما موفقیت هایشان در میادین کشوری، صدایی رسا و غرورآفرین برای استان لرستان شده و ثابت کرده اند که حتی در شهرهای کوچک تر نیز می توان رویاهای بزرگ پروراند و با دست خالی اما با قلبی سرشار از ایمان و پشتکار نام خود و دیار خود را بر بلندای افتخار حک کرد.
جنگجویان خاموش
سارا ۱۶ ساله با چشمانی مصمم می گوید: قبل از اینکه اینجا بیایم کمی خجالتی بودم اما نینجا به من یاد داد که روی پای خودم بایستم.
وی افزود: وقتی یاد می گیرم یک حرکت سخت آکروباتیک را انجام دهم یا در مبارزه تمرینی پیروز شوم حس می کنم هیچ کاری در دنیا نیست که نتوانم انجامش دهم، ما اینجا فقط ورزش نمی کنیم بلکه یک خانواده ایم که به هم قدرت می دهیم.
مریم ۳۸ ساله نیز مادر دو فرزند است و می گوید: زندگی پر از فشار و استرس است،اما خانه نینجا پناهگاه من است.
وی ادامه می دهد: اینجا یاد گرفته ام ذهنم را کنترل کنم و این آرامش را به خانه و فرزندانم هم منتقل می کنم و این برایم بزرگ ترین مدال افتخار است.
الهام ۲۴ ساله نیز یکی از هنرجویان ارشد می گوید: نینجوتسو برای من یک هنر و یک راه است، اوایل فقط برای دفاع شخصی آمدم اما حالا می بینم که این رشته چقدر روی شخصیتم تاثیر گذاشته است.
وی ادامه می دهد: صبر، احترام به حریف و اینکه بدانی قدرت واقعی در کنترل خودت است نه آسیب زدن به دیگران این ها درس هایی است که در هیچ کتابی پیدا نمی شود و ما اینجا یاد می گیریم قوی باشیم، نه خشن.
داستان بنیانگذار خانه نینجا
این حرکت رو به رشد و این اشتیاق فراگیر بیشک ریشه در تلاش و از خود گذشتگی فردی دارد که این بذر را در خاک لرستان کاشت.
روزبه بختیاری موسس اولین «خانه نینجوتسو» در لرستان داستان خود را این گونه روایت می کند: روزبه بختیاری هستم متولد ۱۳۷۱ در خرم آباد و از کودکی با ورزش بزرگ شدم و پدرم یک سنگ نورد و کوهنورد حرفه ای بود و الگوی من شد.
وی با بیان اینکه از ۴ سالگی سنگ نوردی سپس ژیمناستیک و ۱۰ سال کاراته کیوکوشین را تجربه کردم و به کمربند مشکی رسیدم افزود: با ورود به دانشگاه در بروجرد در سال ۱۳۹۰، با دنیای عمیق نینجوتسو آشنا شدم و بیش از ۱۴ سال است که زندگی ام با این هنر گره خورده است.
بختیاری عنوان کرد:این هنر بیش از هزار سال قدمت دارد و فقط یک ورزش رزمی نیست بلکه تلفیقی از مبارزه، کار با سلاح، آکروبات،استقامت و پرورش یک ذهن قدرتمند است و فلسفه من همیشه این بوده که در نینجوتسو ذهن باید پیش از جسم رشد کند.
بنیانگذار خانه نینجوتسو با اینکه مهندسی نرمافزار خواندم، افزود: رسالتم را در آموزش یافتم و امروز به عنوان مربی، داور و نماینده آقایان استان فعالیت می کنم و همسرم نماینده بانوان است و افتخار می کنم که اولین لرستانی بودم که دان ۳ نینجوتسو را مستقیما از ژاپن دریافت کردم.
بختیاری عنوان کرد: در سال ۱۳۹۸ با هزینه شخصی که برای مراسم عروسی مان کنار گذاشته بودیم اولین «خانه نینجوتسو» استان را در بروجرد تاسیس کردیم و این رویای دیرینه من بود.
وی افزود: از آن زمان بیش از ۳۰۰ هنرجو اینجا آموزش دیده اند و اکنون حدود ۱۰۰ هنرجو از ۷ تا ۵۰ سال داریم که بارها در مسابقات کشوری قهرمان شده اند و افتخاراتشان از سوی صدا و سیما نیز تجلیل شده است.
بختیاری بیان کرد: هدف من این است که لرستان را در نینجوتسو به سطح استان های دیگر برسانم و ما هم در تیتر اخبار باشیم اما متاسفانه به لرستان خیلی کم لطفی شده و حالا خودمان دست به کار شده ایم و چشمانداز من گسترش این رشته در تمام شهرهای استان است و باور دارم روزی می رسد که نینجوتسوی لرستان در سطح کشور بدرخشد و به جایگاه نخست برسد.
تولد قهرمانان از دل باور
داستان نینجوتسوی بانوان بروجرد تنها یک گزارش ورزشی نیست بلکه روایتی الهام بخش از اراده، خودباوری و شکستن محدودیتها است و این حرکت نشان می دهد که چگونه یک رویای شخصی وقتی با عشق و فداکاری همراه شود می تواند به یک جریان اجتماعی قدرتمند تبدیل شده و زندگی صدها نفر را متحول کند.
زنان و دختران خانه نینجا امروز دیگر تنها شاگردان یک رشته رزمی نیستند بلکه آن ها سفیران امید و توانمندی در جامعه خود هستند و ثابت کرده اند که قدرت در سکوت و انضباط درونی نهفته است و برای درخشیدن نیازی به فریادهای بلند نیست.
آن ها با هر گام استوارشان بر روی تاتامی این پیام را به جهان می دهند که از قلب زاگرس نسلی نو از قهرمانان در حال طلوع است که نه تنها در میدان مبارزه که در میدان زندگی نیز پیروز خواهند بود و آرزوی روزبه بختیاری برای درخشش نام لرستان امروز در دستان توانمند همین جنگجویان خاموش است که بی شک آیندهای روشن را برای ورزش این دیار رقم خواهند زد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰