روابط عمومی پشت درهای بسته

یادداشت-اختصاصی همای سعادت– واحدی که به‌جای شفافیت، سکوت را انتخاب می‌کند و به‌جای تعامل، دیوار می‌سازد. این وضعیت یک مشکل مقطعی یا فردی نیست، بلکه نتیجه سال‌ها رویکرد نادرست به مفهوم ارتباطات سازمانی در استان است؛ رویکردی که موجب شده چرخه اطلاع‌ رسانی در لرستان از استاندارد های حرفه‌ای فاصله بگیرد.

در فضای رسانه‌ای لرستان، روابط‌عمومی‌ها همزمان یکی از حیاتی‌ترین و یکی از چالش‌ برانگیزترین بخش‌های مدیریتی به شمار می‌آیند. اگرچه رسالت اصلی آنها ایجاد ارتباط شفاف و دوطرفه با افکار عمومی است، اما در عمل بسیاری از آنها به بسته‌ترین بخش دستگاه تبدیل شده‌اند. هنوز نگاه سنتی بر این حوزه مسلط است و روابط‌عمومی در اولویت مدیریتی قرار نمی‌گیرد؛ در نتیجه، نقش راهبردی و تصمیم‌ساز آن نادیده گرفته می‌شود.

رسانه‌گریزی؛ بحران مزمن روابط‌عمومی‌های لرستان

یکی از انتقادهای جدی خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای لرستان، عدم تعامل حرفه‌ای روابط‌عمومی‌ها و به تعبیر دقیق‌تر «رسانه‌گریزی» آنهاست. در بسیاری از ادارات استان، دسترسی خبرنگاران به روابط‌عمومی نه‌تنها دشوار، بلکه گاه تقریباً غیر ممکن است.این وضعیت ناشی از نوعی بی‌ا عتمادی ریشه‌دار به رسانه‌هاست؛ گویی برخی روابط‌عمومی‌ها رسانه را تهدید می‌دانند نه ابزار شفافیت.همین نگاه غلط باعث شده سکوت، بی‌پاسخی و پنهان‌کاری در برابر پرسش‌ها و مطالبه‌گری رسانه‌ها به یک رفتار عادی تبدیل شود. اصطلاح «درب بسته» که در لرستان برای توصیف عملکرد برخی روابط‌عمومی‌ها به‌کار می‌رود، حاصل همین رویکرد است.

فقدان تولید محتوای حرفه‌ای نیز چالش مهمی است. برخی از روابط‌ عمومی‌های لرستان به‌جای ایجاد روایت، تحلیل و محتوای چندرسانه‌ای، تنها به انتشار خبرهای کوتاه و تشریفاتی بسنده می‌کنند؛ اخباری که در شبکه‌های اجتماعی اثرگذاری چندانی ندارد و نمی‌تواند تصویر شفاف و قابل‌اعتماد از عملکرد سازمان بسازد.

برخورد احساسی با نقد و حذف رسانه‌های مستقل در استان

چالش مهم دیگر، واکنش غیرحرفه‌ای برخی روابط‌عمومی‌ها به نقد رسانه‌ هاست. به‌جای تبدیل نقد به فرصت، شاهد رفتارهایی مانند جبهه‌گیری، محروم کردن رسانه‌های منتقد از نشست‌ها، یا محدود کردن دسترسی آنها به اطلاعات هستیم. این رویکرد به‌جای ترمیم رابطه رسانه و سازمان، شکاف‌ها را عمیق‌تر کرده است.

از سوی دیگر، در لرستان برخی برنامه‌ها و جلسات مهم اداری بدون اطلاع‌رسانی شفاف برگزار می‌شود یا تنها «رسانه‌های گزینشی» دعوت می‌شوند؛ روشی که موجب محدودسازی فضای اطلاع‌رسانی و تضعیف نقش رسانه‌های مستقل استان می‌شود.

کمبود بودجه، نبود برنامه‌های آموزشی و بی‌توجهی به نقش راهبردی روابط‌ عمومی نیز این وضعیت را تشدید کرده است. در بسیاری از دستگاه‌های لرستان، روابط‌عمومی هنوز در جایگاه تشریفاتی باقی مانده و در تصمیم‌ سازی نقشی ندارد. داشتن سایت، کانال یا صفحه در شبکه‌های اجتماعی، جای خالی «ارتباط اثربخش» را پر نمی‌کند؛ آنچه اهمیت دارد محتوای دقیق، تعامل واقعی با افکار عمومی و پاسخگویی مسئولانه است.

راهی برای بازگشت به نقش واقعی

تا زمانی که مدیران استان لرستان روابط‌عمومی را صرفاً یک واحد تشریفاتی و حاشیه‌ای بدانند، نه بازسازی اعتماد عمومی ممکن است و نه مدیریت صحیح افکار عمومی. روابط‌عمومی حرفه‌ای، پاسخگو و خلاق هزینه نیست؛ سرمایه اعتبار دستگاه‌هاست. سرمایه‌ای که هنوز بسیاری از سازمان‌های لرستان از ارزش واقعی آن غافل‌اند.

انتهای پیام/