فلاکت بر دوش سلحشوران لر؛محصول ناکارآمدی مدیران

یادداشت اختصاصی-در حوادث این چند روز گذشته یک موضوع برایم بسیار قابل تامل بود و ذهنم را درگیر خود کرد و آن اینکه در منطقه زاگرس به ویژه در لرستان که در جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی با تمام حدت و شدت از تمامیت ارضی کشور دفاع کردند و جانانه برای مام میهن جنگیدند و ایستادند به گونه ای که حتی به تناسب میزان جمعیتشان در رتبه اول تقدیم شهدای این دفاع مقدس قرار گرفت،می بینیم موج اعتراضات اقتصادی و معیشتی بیشتر از سایر نقاط کشور بوده است.به راستی چه علت یا دلایلی باعث ایجاد این دوگانگی ها می تواند باشد. در ذیل به صورت موردی به برخی از آنها به زعم نگارنده پرداخته می شود.

مردم استان‌هایی مانند لرستان، به دلیل موقعیت جغرافیایی (به ویژه در تاریخ جنگ تحمیلی) و ویژگی‌های هویتی، نقشی حیاتی در تأمین امنیت کشور ایفا کرده‌اند و در طول تاریخ نیز اثبات کرده اند و همگان از شورآفرین ها و شجاعت هایشان آگاهند و اساسا خصلت بارز آنان را در هر محفل و مجلسی همین روح وطن دوستی و شجاعت و فداریشان در راه وطن میدانند. پس تا اینجا شک و تردیدی وجود ندارد و با هر سختی و فلاکتی(لرستان‌ رتبه اول فلاکت)مواجه شوند، دشمن ستیزی اشان همواره ستودنی بوده و هست و اتفاقا در میان آنان یک لفظ محاوره ای در باب همین دشمن ستیزی تحت عنوان “حُمال = دشمن یا رقیب” وجود دارد که میل به مبارزه طلبی آنان را در برابر دشمن آب و خاک صدچندان می کند. بنابراین برچسب همراهی نمودن آگاهانه چسباندن براین قوم نه تنها شایسته نیست بلکه از اساس غلطی بیجاست و اگر باز بنا باشد پای بیگانه به میان آید دلاورمردانی از این دیار برای حراست از وطن جان بر کف دست خواهند گذاشت.

در جنگ ۱۲ روزه و دفاع مقدس ۸ ساله نیز غرب کشور ثقل مرکز توجه دشمن بعثی بود و اما باز هم روح غیرت مردمان این دیار اجازه تصاحب خاک را به دشمن نداد و با همیاری ملی سایر ایرانیان دشمن را زمین گیر کردند و در طول تاریخ اتفاقات اینچینی فراوانی را می توان مثال زد که از حوصله بحث خارج است و اشاره به همین نکته کافیست که لرستان علیرغم اینکه استان مرزی نبود در رتبه دوم استان های خسارت دیده و موشک باران دشمن در آن دفاع ۸ ساله قرار گرفت و اما بنا به آنچه گفته شد مسئولین باید به خاطر بسپارند ودر تحلیل های شان دقت کنند که این حافظان غیور که متاسفانه به علت فقر و فلاکت سیطره یافته بر روح و روان و زندگی قوم لر که ماحصل سوءمدیریت هاست، مردمان لر طنزگونه می گویند که ای کاش سلحشور نبودیم و سلحتُرش بودیم شاید به دادمان می رسیدند! (در دل این طنز هزاران درد و حرف نهفته است).

سوال اینجاست آیا از خود پرسیده اید که این استان سلحشور به وقت نبرد از نظر رشد و توسعه اقتصادی در چه وضعیتی قرار دارد؟ چرا آمار فقر و فلاکت استان های لرنشین (برابر آمارهای رسمی) با آن همه مجاهدت و ایثار در راه وطن باید در بالاترین سطح ممکن قرار گیرد؟ آیا فلاکت وفقر و بیکاری حق این مردم است؟ ریشه درد دقیقا از همین بی تدبیری ها و وجود مدیران ناتوان و ناکارآزموده و کمبود اعتبارات ملی در حق این استان هاست.اعتراض می کنند تا شایدصدای شان هم به جایی برسد که اگر نرسد خشم عمومی را به همراه خواهد داشت و دیگر تابع هیچ قاعده و قانونی نخواهند بود. این یک حقیقت است که باید جدی گرفت.

*نکته دیگر اینکه به نظر می رسد کم توجهی و شاید هم بی توجهی های صورت گرفته به ویژه در تخصیص اعتبارات مناسب یا به نوعی عدم توزیع عادلانه ثروت و منابع و امکانات، عدم تخصیص حق آبه که سالهاست در رسانه های مختلف در بوق و کرنا نواخته شد و نتیجه آنچنانی گرفته نشد و عدم به اتمام رسیدن پروژه های عمرانی از جمله سدهای نیمه تمام و هدر رفت آبهای این استان های بهره مند از مواهب الهی و اما کمتربرخوردار و رشد روزافزون مهاجرت های معکوس که در نتیجه آن حاشیه نشینی مردمانی با شرافت و با اصالت در مراکز استانهای برخوردار با تبعات امنیتی و تحقیر شدنها و سرخوردگی ها و درد و رنج غربت کشیدن های فراوان و… را به همراه دارد،همه و همه امروزه به مرحله ای رسیده که تنش زا شده و اعتراضات عمومی را با خود به همراه داشته است.

بنابراین اولین خرده در باب چرایی و چگونگی اعتراضات اخیر در لرستان بر آن مسئولین بی کفایت وارد است که متاسفانه با اعمال رویکردها و سیاست های نداشته غلط در سالهای گذشته تازیانه بر گرده ی فرهنگی، تمدنی، انسانی و اقتصادی مردمان این سرزمین زیبا و رویایی غرق شده در فقر زده اند و قطعا منجر به هدررفت سرمایه های اجتماعی شده که امروزه به مرز تنش و اعتراضات به حق و حتی گاها بالاتر از آن رسیده است.

در مفاهیم علوم سیاسی و جامعه شناسی به خوبی آموخته ایم که اگر هرنوع التهاب و دردی در جامعه برطرف نشود باید منتظر مطالبات عمومی بود و اگر مطالبات عمومی به هنگام پاسخ داده نشود، قطعا مشروعیت ها روز به روز کمرنگ می شوند. این یک واقعیت است که دلسوزان حوزه رسانه و مسئولین اهل فهم و آگاه نسبت به علم سیاست و اقتصاد باید با طرح آن به جامعه و کشور کمک کنند و به جای اتهام زنی های بی مورد ، اول بر خود نهیبی زنند و اگر مدیر یا مسئولی توان اجرایی لازم برای بهبود وضع موجود را ندارد خود اریکه قدرت و خدمت را رها کند تا کارآمدان روی کار آیند و اساسا معتقدم دلیل اصلی تمرکز دشمن برای ایجاد آشوب در زاگرس و به ویژه لرستان اولا سوءاستفاده از وضعیت بد اقتصادی این مناطق است و دوما برای رسیدن به اهداف شوم خود نیاز به نا امن سازی این مناطق دارد چرا که زاگرس کمربند امنیتی کشور بوده و عمده ی ذخایر دفاعی ایران عزیزمان در آنجا مستقر است و چه به لحاظ نیروی انسانی و چه به لحاظ تجهیزات دفاعی برای دشمن حائز اهمیت می باشد.

گواه این مطلب نیز تحلیل ها و داده های مختلف نظامی وسیاسی و تاریخی است که اثبات می کند بزگترین ضربه کاری وارد آمده بر پیکره ی دشمن در جنگ های مختلف و این بار در جنگ ۱۲ روزه خورد، به دست دلاورمردان این حوزه جغرافیایی بوده و در نتیجه هر چقدر این کمربند امنیتی درگیر ناامنی و اعتراضات شود قطعا به نفع دشمن خواهد بود و بی پرده بگویم دشمن به خوبی حساب و کتاب کرده و از ناپختگی ها و پخمه سالاری های و سوءتدبیریهای گذشته این دیار به شدت در حال بهره بردن است.

اینک نه به عنوان یک روزنامه نگار که وظیفه ذاتی آن نمایندگی افکار عمومی است بلکه به عنوان یک شهروند ایرانی که از حقوق شهروندی خود مطلع هستم و حقی دارم برای رسیدن به وضع مطلوب ، پیشنهاد می کنم اگر خواهان حفظ امنیت و افزایش و رویش سرمایه های اجتماعی به عنوان اصلی ترین منبع قدرت و جلوگیری از ریزش ها هستید بهتر است به خود بیایید و مانع از گسترش این نابسامانی های حاصله از بی توجهی های گذشتگان و افزایش فقر و فلاکت به ویژه در مناطق کمتر برخوردار و گاها بی برخوردار شوید.بنابراین عموم معترضین خواهان اصلاح در ساختار مدیریتی و معیشتی و ارج نهادن به مقام و کرامت ایرانیان است نه قالب شعار بلکه در عمل باید دید.

ضمن اینکه انتظار می رود مقامات قضایی و امنیتی با برخورد قهری با رانتخواران فاسدو زالوصفت که از خون این مردم مکیدند و کارد را به استخوان رسانده اند با شدیدترین وجه ممکن برخورد شود و چوبه دار را برای همین هنگامه گذاشتند و فراموش نکنیم ایران برای همه ی ایرانیان است و همه باید به یک میزان از نعمت های آن بهره ببرند و این عدالت خواهی خواسته ای است به حق و منطقی که اعمال آن خواستگاه ذهنی همه اقشار جامعه است.

در پایان حال که دشمن تمرکز جدی خود را چه از طریق جنگ سخت نظامی و چه جنگ نرم (رسانه ای) به استناد آنچه گفته شد بر نا امنی عمومی معطوف نموده جا دارد به او متذکر شویم که دلخوری ها و زخم هایی وارده بر پیکره مردمان این دیار بر اساس وجود مولفه های غنی فرهنگی که دارند هرگز باعث ایجاد همراهی با شما نخواهد شد و خاک ایران هرگز قابل معامله نیست و مسئولین امر بدانند رویکرد اصلاح گرایانه منطبق و متناسب با تغییرات نسلی صورت گرفته خواست و مطالبه اصلی معترضین است و از طرفی به خوبی آگاهیم که دل بستن به حضور و یاری دشمن و بیگانه برای تحقق رفاه و امنیت خیالی است واهی. پس مراقب باشیم تحت تاثیر جریانهای شکاف زا قرار نگیریم و وحدت ملی را مقدم بر امور دیگر در شرایط فعلی بدانیم.ما برای ایران زنده ایم و جان بر کف دست داریم تا خاک وطن را آباد کنیم.

انتهای پیام/